Yedi Güzel Adam

Yalnız Ardıç Ağacı’nın gölgesinde büyürdük.Şahlanırdı alnımızda beş vakitli bir hüzün.Hürmet ederdik “aşk” denen o dinmez ibadete.Değeri ölçülmezdi, yürekten çıkan sözün.Yedi güzel adamdık, yedi Kara Lise’liGittiği her şehirde, sokağın şairleriKederle besl